موزه گاگنهیم

 

سالامون گاگنهیم

یک مرد ثروتمند امریکایی بود که علاقه جدی و زیادی به جمح کردن کلکسیون های هنری باذاعقه کلیشه ای داشت تاانکه هیلاربی هنرمند راملاقات کرد کسی که از مدافعان مدرنیته محسوب می شد وارتباط نزدیکی با رادولف بابر نقاش داشت که بر این باور بود که نقاشی هایش الهاماتی از روح کیهانی عالمند ریبی در سال 1927م به نیویورک نقل مکان نمود جایی که ار گانگهیم را ملاقات کرد ودر سفر اروبایی که در سال بعد داشتند انها را همراهی کرد او پولی را در اختیار ریبی قرار داد در راجع به یک موزه با او گفتگو کرد ریبی به شدت تحت تاثیر طراحی های رایت قرار داشت از نظر ریبی موزه گانگهیم فضایی امن و سرشار از ارامش بودکه بیشتر مناسب کسانی بود که احساس نیاز به یک زندگی فرهنگی را در خود دارند اگر چه  بر طبق ایده ها ونظرات ریبی طرح اجرا کرد ولی هرگز دست از اجرای مدرنیته بر نداشت رابت سایتی بر روی تپه در مجاورت رودخانه هارسون در نظر گرفته شد اما در نهایت فضایی در خیابان پنجم نزدیک موزه    متروپولیس و در مجاورت پارک مرکزی مورد تائید قرار گرفت . برای همین امر به طراحی های 4-1923 خود رجوع کرد. طرح شکلی کاملا مدور دارد که از دایره ای روی هم قرارگرفته تشکیل شده است که آخرین دایره فرم زیگوراتی به خود می گیرد او رمپ های شیبداری در داخل در نظر گرفت که بازدید کنندگان برروی آن قدم می زنند . رایت فکر کرد که چطور تابلوهای نقاشی را برروی این رمپ ها به نمایش بگذارد به طوری که هنگامیکه سبک طرحها عوض می شود تماشاچی متوچه شود . رایت برای تماشای نقاشی ها از قابهای شیشه ای که از سقب به طرف پائین آویزان شده بودند استفاده کرد که برروی دیوارهای منحنی قرار گرفته بودند او از آنها به عنوان فضای برای مباحثات هنری یاد کرد که در مقایسه باد دیگر گالری ها ازقدرت بسیار زیادی برخوردار بود . رایت بیشتر از بافت طبیعی بتن در ساختمان بهره برد . زمانی که پروزه سرانجام افتتاح شد . خیلی عظیمی از جمعیت هم به لحاظ موقعیت سایت مجموعه و هم به لحاظ جذابیت بنابراین بازدید بدانجا سرازیز شد. به عنوان یک ساختمان  موزه طراحی رایت کاملا بی نقص بود ، و بنابراین ظاهری شبیه به یک معبد پیدا کرده بود ، موقعیت رایت در انجام پروزه درست از زمانی که آن افتتاح شد به همگان من جمله مخالفانش اثبات شد . به طوری که خودشتان دست به تعریف و تمجید برآوردند . موزه گاگنهیم به زودی تبدیل به یکی از چاذبه های توریستی نیویورک شد و تبدیل به محیطی برای ملاقاتها و مباحثات مهم هنری گردید .